Fortunato Duranti, schilder en verzamelaar
Fortunato Duranti (Montefortino, 25 september 1787 – Montefortino, 7 februari 1863) was schilder, antiquair en kunstverzamelaar. Aan hem dankt Montefortino zijn pinacotheek. Duranti werd opgeleid in Jesi en Rome en wist, hoewel hij in een klein bergstadje woonde, een collectie bijeen te brengen met schilderijen van de 15e eeuw tot zijn eigen tijdgenoten. Hij schonk die aan de gemeente, en nu wordt het grootste deel van zijn werken bewaard in de Pinacoteca civica, het stedelijk kunstmuseum dat naar hem is genoemd.
De Pinacoteca is gevestigd in Palazzo Leopardi, een 16e-eeuws gebouw dat werd gebouwd in opdracht van een zijtak van de familie Leopardi uit Recanati. Het museum was na de aardbeving van 2016 lang gesloten. Wie een bezoek overweegt, moet voor vertrek nagaan of het open is (zie hieronder).
Fortunato Duranti: wat je moet weten
Duranti werd geboren in Montefortino. Zijn vader was een schoenmaker met weinig middelen. Al vroeg bleek hij veelzijdig in tekenen en schilderen. De eerste beginselen leerde hij in het Monastero delle Grotte di Massaccio, in het huidige Cupramontana, niet ver van Jesi. In Jesi zag hij de decoraties van het Palazzo Comunale en het Teatro Comunale, werk van de neoclassicistische schilder Felice Giani.
Kort voor 1807 zette hij dankzij de bescherming van de familie Honorati zijn studie voort in Rome, op de school van abt Domenico Conti. In Rome werd hij beschermd door kardinaal Bernardino Honorati en kreeg hij een voorliefde voor Rafaël en de Toscaanse maniëristen. Hij kwam in contact met kunstenaars als Tommaso Minardi, Vincenzo Camuccini, Pelagio Palagi, Felice Giani en Bartolomeo Pinelli.
Na de dood van kardinaal Honorati kreeg Duranti geen belangrijke opdrachten meer en legde hij zich toe op de handel in antiek. Hij verzamelde antiek marmer, schilderijen, tekeningen, prenten en gravures. In 1815 vertrok hij met veel werken naar Duitsland, in de hoop ze goed te verkopen. Tijdens de reis werd hij beschuldigd van spionage en gearresteerd, en alles werd in beslag genomen. Die gebeurtenis tekende hem diep: vanaf dat moment leefde hij, met psychische problemen, afwisselend in Rome en Montefortino, waar hij zich in 1840 definitief terugtrok.
Artistiek was zijn vroege periode academisch. Rond de jaren twintig van de 19e eeuw zocht zijn tekenstijl nieuwe vormen en keek hij naar de visionaire schilderkunst van Johann Heinrich Füssli en Francisco Goya. Rond 1830 ontwikkelde hij de zogeheten «vierkante stijl». De figuren zijn geometrisch abstract en hoekig, alsof ze uit blokken steen zijn gehouwen. De lijn is bijna stenografisch en werkt als geheel als een groot notitieboek van dingen die hij zag en wilde onthouden, een werkinstrument van een antiquair. Over zijn werk als schilder is weinig bewaard gebleven, behalve een Zelfportret in de Pinacoteca.
Hij deed de gemeente meerdere schenkingen. Duranti deed ze uit dankbaarheid voor de fiscale en financiële voordelen die hij had gekregen. Zo bezat Montefortino, eerder dan andere Italiaanse stedelijke musea, "virtueel" de eerste openbare pinacotheek van Le Marche. Door de rijkdom aan werken heeft de Pinacoteca de bijnaam "het kleine Louvre" van de Sibillini gekregen.
In de zalen van de Pinacoteca zijn onder meer te zien:
- de Madonna met Kind op de troon tussen de aartsengelen Michaël en Rafaël van Pier Francesco Fiorentino, uit 1497;
- drie panelen van een uiteengehaald veelluik van Pietro Alemanno;
- een houten kruis van Jacobello di Bonomo;
- de Christus van de Passie van Perugino;
- enkele schetsen en een werk van Corrado Giaquinto.
In de adellijke salon hangen enkele tekeningen van Duranti, met de hoekige figuren die typisch zijn voor zijn stijl. De Pinacoteca beslaat de tweede verdieping, de vroegere piano nobile van het paleis, met negen tentoonstellingszalen die een rijke 18e- en 19e-eeuwse decoratie hebben.
Palazzo Leopardi heeft een eigen geschiedenis. Het werd gebouwd in opdracht van Ser Desiderio Leopardi, paltsgraaf, die het bestemde als tijdelijk verblijf voor de bisschoppen van Fermo tijdens hun pastorale bezoeken. Het is opgetrokken uit baksteen met afwerking in travertijn. Op de begane grond valt het rustica-portaal op, met een sluitsteen in de vorm van een faunengezicht met het wapen erboven.
In hetzelfde paleis zijn nog twee collecties. Op de derde verdieping is in 2000 een afdeling religieuze kunst in kerkelijk bezit ingericht, met een houten beeld uit de 14e eeuw, de "Madonna del Girone", en schilderijen van Simone De Magistris en Domenico Malpiedi. Op de eerste verdieping is de faunacollectie van Ignazio Rossi Brunori, met een rijke reeks opgezette zoogdieren en vogels, vooral uit de centrale Apennijnen.
Voor de bredere context van de streek kun je verder lezen op de pagina over de geschiedenis van de Monti Sibillini.
Fortunato Duranti: zijn pinacotheek bezoeken
Voor de Pinacoteca Duranti is er geen aanbevolen seizoen. Het gaat er vooral om of het museum open is, en dat was het jarenlang niet.
In 2025 gingen Palazzo Leopardi en de Pinacoteca uitzonderlijk open tijdens de Giornate FAI di Primavera, de lentedagen van het Italiaanse erfgoedfonds FAI, in afwachting van de definitieve heropening na jaren van sluiting door de aardbeving van 2016. Het paleis opende daarmee na ongeveer tien jaar weer de deuren. Controleer de huidige situatie voordat je de reis plant.
Fortunato Duranti: praktische tips
Je moet eerst weten of de Pinacoteca in de gekozen periode te bezoeken is. Na de sluitingen door de aardbeving van 2016 ging het museum alleen uitzonderlijk open, bij speciale initiatieven. Informeer bij de gemeente Montefortino of bij de kassa van het museum.
Lukt het om het museum te bezoeken, dan kun je in hetzelfde paleis ook de afdeling religieuze kunst en het faunamuseum zien; trek dus tijd uit voor alle drie de collecties. Het museumcomplex is een van de toegankelijke musea van Le Marche. Met het project "Il museo di tutti e per tutti" (het museum van en voor iedereen) zijn een tactiele, zintuiglijke route en een reproductie in hars van de "Christus van de Passie" van Perugino gemaakt.
Montefortino is een bergdorp. Het centrum, in de provincie Fermo, is sfeervol en doolhofachtig, met de keten van de Sibillini op de achtergrond. Om de omgeving waarin Duranti leefde en verzamelde beter te begrijpen, kun je ook tijd nemen voor het dorp, de steegjes en de Largo Duranti, waar het paleis staat.