Meren in de Monti Sibillini in Le Marche

Meren in het Nationaal Park Monti Sibillini: de kaart

De meren liggen verspreid over het hele Park, van de kant van Ascoli tot die van Macerata en Fermo. Het Lago di Pilato ligt in het Nationaal Park Monti Sibillini, op de Monte Vettore, op minder dan een kilometer van de grens met Umbrië. Het Lago di Gerosa ligt lager, op ongeveer 650 m, en het water raakt drie gemeenten: Comunanza, Montemonaco en Montefortino. Het Lago di Fiastra vult een kom aan de noordrand van het Park, in de gemeente Fiastra, in de provincie Macerata. Het Lago di San Ruffino ligt op het grondgebied van Amandola, in de provincie Fermo, vlak bij de grens met Monte San Martino.

De andere wateren in het gebied zijn zo verdeeld:

• Montemonaco: Il Laghetto di Foce en het Laghetto di Palazzo Borghese.
• Ussita: het Laghetto Azzurro en het Laghetto dei Giardini di Ussita.
• Castelsantangelo sul Nera: het Laghetto di Passo Cattivo.
• Valfornace: het Lago di Boccafornace en het Lago di Polverina.
• Caldarola: het Lago di Caccamo.
• San Ginesio: het Lago di Castelluccio.
• Ascoli Piceno: het Lago di Cavignano.
• Acquasanta Terme: het Lago di Talvacchia.
• Montefortino: Pescolletta.
• Amandola: de Fonte d'Acqua di Contrada Castello Tennacola, naast het Lago di San Ruffino.

Meren in de Monti Sibillini: de plekken die je niet mag missen

Het Lago di Pilato is het bekendste meer van de Monti Sibillini. Het bekken is door gletsjers gevormd en is een van de weinige meren van dit type in de Apennijnen. Rondom rijzen de hoogste toppen van het massief op, waaronder de Monte Vettore (2.476 m) en de Cima del Redentore. In het water leeft de Chirocefalo del Marchesoni, een klein rood kreeftachtig diertje van 9-12 millimeter dat op zijn rug zwemt. De volksoverlevering verbindt de naam van het meer met Pontius Pilatus.

Er zijn twee paden naar het meer. Het eerste begint in Foce di Montemonaco: na een stuk weg klim je met steile bochten door een bosje naar het dal van het meer, in ongeveer 2,5 tot 3 uur lopen vanaf Foce. Het tweede begint bij de Forca di Presta, in de gemeente Arquata del Tronto. Je volgt de route naar de top van de Vettore en daalt na de berghut Rifugio Tito Zilioli links af naar het dal.

Het Lago di Fiastra is een stuwmeer dat in de jaren vijftig is ontstaan door het afdammen van de rivier de Fiastrone. Het diende om elektriciteit voor het dal op te wekken en is het grootste waterkrachtbekken van Le Marche. Het water heeft tinten van turkoois tot groen. Je kunt er zwemmen en er wordt gekanood en gewindsurft. Het waterpeil verandert in de loop van het jaar: in de zomer wordt het hoger en constant gehouden. Een natuurpad van ongeveer 3 km, zonder hoogteverschil, loopt langs het meer. Vanaf het meer worden ook tochten naar de Lame Rosse georganiseerd. Op het meer zijn sportevenementen, zoals de Triathlon dei Monti Sibillini en viswedstrijden. Met de auto kom je er via de SS77, die je verlaat ter hoogte van het Lago di Polverina; daarna volg je de borden naar Fiastra.

Het Lago di San Ruffino is ontstaan in 1961, toen een stuwdam de rivier de Tenna afsloot om een watervoorraad aan te leggen voor droge jaren. Het ligt op ongeveer 1 km van de Abbazia dei Santi Ruffino e Vitale. Van de herfst tot het eind van het voorjaar blijft de dam open. Het water stroomt weg, de vlakte wordt een moeras en daarna een droge rivierbedding: vandaar de naam "Lago Fantasma" (spookmeer). Rond het meer loopt een natuurroute die je te voet, te paard of met de mountainbike kunt afleggen. De lus is heen en terug ongeveer 2,8 km lang, met 30 m hoogteverschil, en duurt ongeveer een uur. De ondergrond is onverhard en geschikt voor kinderen en kinderwagens, maar de bewegwijzering is onvolledig en bij warm weer is de route af te raden. Op het meer kun je kano's, waterfietsen en roeiboten huren, en je kunt er vissen. In de zomermaanden worden kanotochten en zeilwedstrijden georganiseerd.

Het Lago di Gerosa is een stuwmeer dat gevoed wordt door de rivier de Aso, op ongeveer 6 km van Montemonaco. De stuwdam is 77 m hoog en werd in 1983 in gebruik genomen. Bij vol bekken beslaat het meer ongeveer 64 hectare. Er wordt gevist, gezeild en geroeid, en op het bekken is een watervliegveld. Langs de oevers liggen kleine strandjes en dennenbossen. De rechteroever is bebost, minder toegankelijk maar geschikt voor wandelingen en nordic walking. In de bossen in de buurt leven ree, stekelvarken en das, en op het meer rusten trekeenden.

Vanuit Montemonaco volg je de borden naar Comunanza, rijd je langs Ropaga en de kerk van San Giorgio all'Isola, en na ongeveer 1 km kom je bij het meer. Vanuit Ascoli Piceno rijd je over de SS4 Salaria tot Mozzano, sla je af naar Comunanza en rijd je via Roccafluvione en Croce di Casale. Van daar neem je de SP67 tot de afslag naar het meer.

Dan zijn er de kleinere meertjes, zoals het Laghetto Azzurro en het Laghetto dei Giardini in Ussita, het Laghetto di Passo Cattivo in Castelsantangelo sul Nera, en de meren van Polverina en Boccafornace. Bijna allemaal hebben ze een pagina met informatie over hoe je er komt en over de paden.

Meren in de Monti Sibillini: tips voor je bezoek

Welk meer je kiest, hangt af van wat je wilt doen. Voor wandelen hoog in de bergen is het Lago di Pilato het doel. Om te zwemmen en voor watersport kies je het Lago di Fiastra. Voor makkelijke wandelingen, ook met kinderen, zijn San Ruffino en Gerosa geschikt.

In het Lago di Pilato is zwemmen streng verboden. Je moet minstens 5 m van de oever blijven, om de eitjes van de chirocefalo die tussen de rotsen liggen niet te vertrappen. Het meer wordt vooral gevoed door sneeuw, die het water een groot deel van het jaar bedekt tot het begin van de zomer. Sommige sneeuwvelden blijven liggen tot augustus, dus het uiterlijk en de grootte van het meer verschillen sterk van seizoen tot seizoen. Het dal van het Lago di Pilato hoort bij de gebieden die als riskant zijn aangemerkt. Controleer voor vertrek het weer en informeer bij het Park naar de staat van de paden.

In het Lago di Fiastra kun je zwemmen, en het ingerichte strand ligt bij San Lorenzo al Lago. Het water is wel koud, ook in augustus. Bij de oever is de bodem wat modderig en wordt het snel diep, dus wees voorzichtig.

Naar het Lago di San Ruffino ga je het best in de zomer, als het bekken vol is. Buiten het seizoen is er weinig of geen water, maar de route eromheen blijft een makkelijke wandeling.

Zoek je andere bestemmingen in de Monti Sibillini, kijk dan op de pagina's over uitzichtpunten, hoogvlakten en de andere natuurgebieden. De toppen staan op de pagina bergtoppen van de Monti Sibillini.