Acquasanta Terme: bezienswaardigheden en wat te doen

Bezienswaardigheden in Acquasanta Terme

Naar Acquasanta Terme kom je vooral voor het thermale water, daarna voor de kerken in de hoofdplaats en voor de gehuchten, met kastelen, een abdij en de resten van de Romeinse baden.

De baden hebben een lange geschiedenis. Eerst waren ze een natuurlijke grot waarin het zwavelwater zich verzamelde voordat het naar de rivier stroomde; in 1780 werd een nieuw badhuis gebouwd naar een ontwerp van Lazzaro Giosaffatti. Het water ontspringt achter in een reeks grotten: de eerste wordt als zwembad gebruikt, de tweede als zweetgrot. Zwembad en zweetgrot, in het historische complex in art-nouveaustijl, zijn al meer dan dertig jaar gesloten; het moderne kuurcentrum met de behandelafdelingen is een apart gebouw, met openingsperiodes die je voor je bezoek moet nagaan. In maart 2026 werd het herstartplan "Ritorno alle origini" (terug naar de oorsprong) gepresenteerd, dat het zwembad, de zweetgrot en de buitenruimtes uiterlijk in 2027 weer wil openen, met spa en restaurant.

De bronnen kun je nu al uitproberen bij Lu Vurghe, in het gehucht Santa Maria. Het is een vrij toegankelijke thermale bron, met zwavelwater van ongeveer 30 graden dat wordt opgevangen in onlangs aangelegde baden. Vanuit het dorp daalt een pad in een minuut of tien af naar de beek. Het pad is steil en oneffen en niet geschikt voor kinderwagens en rolstoelen. Ook in Santa Maria liggen de ruïnes van de Romeinse baden, met een waterreservoir en delen van de baden. In 1883 werd hier toevallig een terracotta pot gevonden met ongeveer 275 Romeinse denarii.

In de hoofdplaats staan de kerk van San Giovanni Battista, uit de 13e eeuw, met een altaarstuk van Cola dell'Amatrice, de kerk van de Maddalena, uit de 14e eeuw, en het Teatro dei Combattenti. Over de beek Garrafo, langs de Salaria, ligt een Romeinse brug waarop in de 19e eeuw bogen zijn bijgebouwd. Na de aardbeving van 2016 is in het dorp op veel plekken herbouwd: controleer voor vertrek welke kerken toegankelijk zijn.

In het gehucht Paggese staat de kerk van San Lorenzo, uit de 13e eeuw, met een drieluik van Pietro Alemanno; vroeger kwam het plaatselijke parlement in de loggia bijeen. Niet ver daarvandaan, op een uitloper van travertijn, staat Castel di Luco, een vesting met een ellipsvormige plattegrond. Het kasteel raakte zwaar beschadigd bij de aardbeving van 2016, ging in maart 2024 na de restauratie weer open en is een historisch woonhuis in particulier bezit. In Valledacqua staat de abdij van San Benedetto, gesticht door de abdij van Farfa, uit de 10e eeuw, met resten van fresco's. Andere stops in de gehuchten:

• de 16e-eeuwse brug van Ponte d'Arli;
• de watermolen van Piedicava;
• het huis van de bandiet Giovanni Piccioni in Rocca Monte Calvo: de voormalige prior van Montecalvo hield na de eenwording van Italië een paar jaar stand tegen de Piëmontese troepen;
• de begraafplaats van de slachtoffers van het bloedbad van 1944, halverwege tussen Pozza en Umito.

De pagina's over de afzonderlijke plekken staan op de pagina bezienswaardigheden in Acquasanta Terme.

Natuur en wandelpaden bij Acquasanta Terme

De bekendste wandeling bij Acquasanta Terme gaat naar de watervallen van de Prata en de Volpara, aan de kant van Le Marche van de Laga. Je start in het gehucht Umito, bekend om zijn eeuwenoude kastanjebomen. Je parkeert op het kleine terrein aan het eind van het dorp en volgt een onverharde weg tussen goed onderhouden kastanjebossen, langs de Rio Prata.

Voor de waterval van de Prata, een val van ongeveer 50 meter, loop je vanaf Umito ongeveer een uur. Het eerste stuk is makkelijk. Het laatste deel klimt meer, maar is onlangs ingericht met haarspeldbochten, leuningen en een stuk of honderd treden, en eindigt vlak onder de waterval. Terug ga je langs dezelfde weg. Wie verder wil, gaat terug naar de onverharde hoofdweg tot aan een berghut en klimt dan over het pad naar de Volpara. Hier stroomt de beek over glijbanen en natuurlijke poelen, aan de voet van de steile noordoostflank van de Monte Macera della Morte (2.073 m). Vanaf Umito ben je ongeveer tweeënhalf uur onderweg. De moeilijkheid is gemiddeld, de route ligt bijna altijd in de schaduw en de aanbevolen periode loopt van maart tot november.

De watervallen van Forcella vormen het decor van een oude molen. Door het gebied loopt ook een oud netwerk van muilezelpaden, hersteld en gemarkeerd, dat de dorpen van de gemeente verbindt met molens, kastelen, abdijen en dorpen in het naburige Abruzzen. Vanuit Paggese bijvoorbeeld leidt een muilezelpad naar Castel di Luco. Verschillende paden zijn met de mountainbike te doen en in de streek zijn wedstrijden in fietsen en trial gehouden. In de bergen verandert het weer snel: controleer voor vertrek het weer en de toestand van de paden.

Overnachten in Acquasanta Terme

In Acquasanta Terme kun je in de hoofdplaats of in de gehuchten slapen. De hoofdplaats is handig voor Lu Vurghe en de Salaria, terwijl de gehuchten dichter bij de paden van de Laga liggen. De lijst met accommodaties staat op de pagina overnachten in Acquasanta Terme.

Eten in Acquasanta Terme

De keuken van Acquasanta Terme draait om de producten van de bergen: kastanjes, paddenstoelen, truffels en kazen uit de Laga. De adressen staan op de pagina restaurants in Acquasanta Terme.

Streekproducten van Acquasanta Terme

Het product dat het sterkst met Acquasanta Terme verbonden is, is de marron, de tamme kastanje: de Marrone di Acquasanta Terme staat op de nationale lijst van traditionele landbouw- en voedingsproducten (Prodotti Agroalimentari Tradizionali). De Piceno heeft het grootste deel van de kastanjebossen van Le Marche, verdeeld over Acquasanta en enkele naburige gemeenten. In de bossen van de gemeente groeien verschillende lokale kastanjerassen, zoals de Rustica, de Gentile, de Inserta en de Pallante. Het ras Tallacano is genoemd naar het gelijknamige gehucht. Van de kastanjebloesem wordt ook een donkere honing gemaakt, met een intense, licht bittere smaak.

Het beste moment om ze te proeven is de Festa d'Autunno, het herfstfeest van de streekproducten uit de bergen, georganiseerd door de Pro Acquasanta en de gemeente. De 55e editie is op 17 en 18 oktober 2026, met een markt van kastanjes, paddenstoelen, truffels en kazen, ambachten en folklore. De streek staat ook bekend om het travertijn, dat geschikt is voor de bouw en voor kunstzinnig werk. Winkels en producenten staan op de pagina streekproducten en winkels in Acquasanta Terme.

Weer en hoe je in Acquasanta Terme komt

Acquasanta Terme heeft een subapennijns klimaat. De winters zijn vochtig en vrij streng, met sneeuwval en gemiddelde temperaturen tussen 0 en 2 °C. De zomers zijn warm en zonnig, met weinig regen. Het grondgebied van de gemeente loopt van 242 m tot meer dan 2.000 m hoogte, dus op de toppen van de Laga kunnen de omstandigheden heel anders zijn dan in het dal.

Je komt in Acquasanta Terme via de Strada statale 4, de oude via Salaria: een weg met één rijbaan, maar grotendeels een snelle doorgaande weg. Aan de ene kant leidt hij naar Amatrice, Rieti en Rome, aan de andere kant naar Ascoli Piceno en de Adriatische kust. Vanuit Ascoli kom je het gehucht Santa Maria, startpunt voor Lu Vurghe, tegen voor de hoofdplaats; je parkeert langs de hoofdweg. Naar Umito verlaat een provinciale weg de Salaria bij de rand van Acquasanta.