Castel di Luco in Acquasanta Terme

De geschiedenis van Castel di Luco

De oorsprong van Castel di Luco is niet met zekerheid gedocumenteerd. Volgens de hypothese van historicus Giuseppe Colucci lag hier een heilig bos met heidense riten, en zou het kasteel zijn gebouwd op de travertijnheuvel waar waarschijnlijk de offeraltaren stonden. Een andere hypothese, van Bernardo Carfagna, brengt het in verband met de militaire reorganisatie van Byzantijns Italië. De Latijnse naam Castrum Lucum verbindt castrum, "versterkte plek", met Lucum, dat volgens Colucci komt van lucus, de open plek in het bos waar het licht valt.

Het kasteel doorstond de aanval van Karel van Anjou en van de troepen van Galeotto I Malatesta. Van 1400 tot 1800 was het van de familie Ciucci. Op 10 augustus 1445 vertrok Pietro di Vanne Ciucci, heer van Luco, vanuit het kasteel aan het hoofd van een groep bergbewoners om Ascoli Piceno te bevrijden van de macht van Rinaldo di Folignano; eenmaal in de stad riep hij het pauselijk gezag uit. In 1562 liet de bandiet Parisani uit Ascoli in het kasteel Chiarino Montaroni doden, die het garnizoen moest verdedigen.

Na verloop van tijd werd de vesting een adellijke residentie van de Ciucci. Rond 1800 trouwde de laatste erfgename, Maria, met Giuseppe Amici: sindsdien is het bezit overgegaan op zijn nakomelingen.

De aardbeving van 2016 beschadigde het kasteel zwaar. Het veiligstellen begon in november van datzelfde jaar, terwijl het herstel na de aardbeving in 2024 werd afgerond.

Wat je ziet in Castel di Luco

Het herkenbaarste is de vorm. De ringmuren omsluiten de binnenplaats en volgen de rand van de rots, in een gesloten, onregelmatig ronde structuur. Het oorspronkelijke ontwerp was dat van een omwald kasteel: woning van de heer, de soldaten en de familie, maar ook toevluchtsoord voor de bewoners van het leen bij gevaar. Het kleine dorp eronder groeide daarna in concentrische cirkels rond de rotsuitloper.

Een van de opvallendste verdedigingswerken is de toren met geschoorde voet, met een rand tegen beklimming en schietgaten voor haakbussen, gebouwd in de 16e eeuw. Langs de omtrek zijn nog veel travertijnen consoles te zien, uitstekende steunen die houten weergangen en uitkragende verdedigingskasten droegen. In het zuidoosten staat het verdedigingstorentje.

Binnen gaat de rondleiding langs de gevangenissen, de kamer van de vino cotto, de "gekookte wijn" uit Le Marche, de oude keuken en de geheime gang in de kelder. In de zalen met fresco's wordt het ontbijt voor de gasten geserveerd. Vanuit de kamers met historisch meubilair heb je uitzicht op het dal van de Tronto.

Het kasteel is ook het decor van culturele evenementen. In 2011 kwam het met een concert van Franco Morone op het programma van het Festival dell'Appennino. Na de heropening staan evenementen, tentoonstellingen en concerten gepland.

Castel di Luco bezoeken

Castel di Luco bezoek je met een rondleiding. Kasteelheer Francesco Amici neemt bezoekers mee langs torens, binnenplaatsen en verborgen gangen. Het kasteel is ook een historisch verblijf met kamers: na de werkzaamheden zijn er negen kamers ingericht en is het restaurant vernieuwd. Het restaurant werkt op reservering. Vraag beschikbaarheid, dagen en manier van bezoeken voor vertrek bij het kasteel na; de contactgegevens staan in het kader op deze pagina.

Naar het kasteel loop je een helling op. Een monorail voor twee personen brengt je naar het kasteel, maar binnen moet je verschillende trappen op om bij de kamers te komen. Een kamer buiten de muren is geschikt voor mensen die slecht ter been zijn. De parkeerplaats heeft cameratoezicht.

Waar ligt Castel di Luco

Castel di Luco ligt in het gehucht Paggese, in de gemeente Acquasanta Terme (Ascoli Piceno). Het staat aan de Via Salaria, naast het middeleeuwse dorp Paggese. Het ligt op enkele kilometers van de hoofdplaats van de gemeente. Acquasanta Terme ligt op minder dan 20 km van Ascoli Piceno, bereikbaar via de Salaria.

In de omgeving van Castel di Luco

In Paggese bewaart de kerk San Lorenzo (13e eeuw) een drieluik dat aan Pietro Alemanno wordt toegeschreven. Op 10 augustus, voor de Festa di San Lorenzo, zijn er op het plein van Paggese een historisch spektakel in kostuum en een middeleeuws diner.

In de hoofdplaats ontspringt van nature warm zwavel-, zout- en sulfaathoudend water, dat het kuurcomplex voedt. Langs de Salaria kom je de Romeinse brug over de Garrafo tegen en de steunmuren van de Romeinse heerweg, bij Ponte d'Arli.

Wil je wandelen, dan kun je vertrekken vanuit Pito, Pozza en Umito, beginpunten voor tochten in het park van de Laga, naar de watervallen van Volpara en Prata en naar de "Macera della Morte". Voor andere vestingwerken in de omgeving kun je de pagina Kastelen en burchten in de Monti Sibillini bekijken.