Klooster van Valledacqua in Acquasanta Terme

De geschiedenis van het klooster van Valledacqua

De abdij en het bijbehorende klooster werden eind 10e eeuw gebouwd door de benedictijnen van Farfa, op de resten van een oudere kerk gewijd aan de heilige Benedictus. Voor de recente restauratie bracht een archeologische opgraving de resten aan het licht van een gebedshuis uit het jaar 1000, met beschilderde bouwstenen. In de 13e eeuw werd het complex deels uitgebreid en herbouwd.

In 1476 keerden de benedictijnen terug naar San Benedetto, samen met de abdij van Farfa, en begon een periode van grote bloei. In de 19e eeuw kreeg het complex ook te maken met diefstal en schade door Piëmontese troepen die tegen het brigantaggio (het struikroversverzet) vochten.

In de 20e eeuw volgden de aardbevingen van 1972 en 1997, die de toestand van het gebouw verslechterden. De restauratie begon in het begin van de jaren 2000 dankzij de bisschoppelijke curie van Ascoli, het ministerie van Cultureel Erfgoed en het diocesane instituut voor het levensonderhoud van de geestelijkheid. Ze werd in 2002 afgerond. Op 19 juni 2002 werd het complex toevertrouwd aan een camaldulenzische vrouwengemeenschap, die afhangt van het Monastero di Sant'Antonio in Rome.

Wat je ziet in het klooster van Valledacqua

De kerk heeft een heel eenvoudige gevel, met een klokkengevel die uit de 13e eeuw kan stammen. De architectuur is vroegromaans. Binnen is er één schip met een onregelmatige plattegrond en een apsis naar het oosten. Het licht komt door smalle rondboogvensters.

Op de zomerzonnewende valt vroeg in de ochtend een zonnestraal door het venster van de apsis, dwars door het midden van het schip.

Binnen zijn renaissancefresco's bewaard. De monniken van Farfa lieten ze in de 15e eeuw maken ter ere van Maria, en daaronder vallen een Maria met Kind en een figuur van de heilige Benedictus op. De restauratie bracht ook enkele oude fresco's aan het licht en twee zeldzame ovens waarin het metaal voor de klokken werd gesmolten.

Het klooster van Valledacqua bezoeken

Het klooster is een plek van religieus leven, geen museum: de kloostergemeenschap wijdt zich aan de liturgie, de eredienst en de ontvangst van pelgrims. Er zijn ook mogelijkheden voor wie een paar dagen wil bidden en werken op het ritme van het kloosterleven. Vlak bij het complex zijn er accommodaties.

Controleer voor vertrek hoe de kerk er na de aardbeving van 2016-17 aan toe is. In 2019 was het gebouw bruikbaar, maar deels omsloten door de stutconstructies die na de nieuwe schade waren geplaatst. Neem daarom voor je komt contact op met de gemeenschap en respecteer het stille karakter van de plek. De contactgegevens staan in het kader op deze pagina.

Waar ligt het klooster van Valledacqua

Het klooster ligt in het gehucht Valledacqua, in de gemeente Acquasanta Terme, op een paar kilometer van Ascoli Piceno. Vanuit Rome volg je de Via Salaria tot Acquasanta Terme en rijd je door richting Paggese en San Martino. Na een paar kilometer wijst in een haarspeldbocht naar rechts een bord de afslag naar de abdij aan.

In de omgeving van het klooster van Valledacqua

Acquasanta Terme dankt zijn naam aan de zwavelhoudende bronnen, rijk aan jodium en ijzer, die de Romeinen volgens de overlevering gebruikten om de wonden van legionairs te verzorgen. Vanaf het pad naar de abdij zie je het dorp Paggese en Castel di Luco, een middeleeuws kasteel met een ronde plattegrond, een zeldzaam voorbeeld in Italië. De aardbeving van 2016 beschadigde een deel van het bouwwerk, dat na de restauratie in 2024 weer openging.

In de streek liggen ook de watervallen van de Prata en de Volpara, de Sasso Spaccato, de kloven van de Rio Garrafo en de vrij toegankelijke thermale baden van Lu Vurghe. Meer kloostercomplexen in de streek vind je op de pagina abdijen en kloosters in de Monti Sibillini. Daaronder vallen de abdij van Sant'Eutizio in Preci en het klooster van Sint-Laurentius in Amandola.