Pievefavera in Caldarola

De geschiedenis van Pievefavera

Aan de voet van de heuvel, in de buurt van Mercatale, brachten opgravingen in 1883 vondsten en een graf uit de Romeinse tijd aan het licht, die doen denken aan een oude plaats met de naam Faveria. Na de val van het Romeinse Rijk verhuisde de nederzetting, zoals veel kleine bergplaatsen, naar boven, in de beschutting van muren.

De kern van de nieuwe nederzetting was de pieve, die als plebs wordt vermeld in perkamenten uit 1170 over de bezittingen van de Abbadia di Fiastra. In 1266 kocht pastoor Berardo Da Varano grond om ten noorden van de muren te bouwen, terwijl de laatste muurring uit de 16e eeuw stamt.

Wat je ziet in Pievefavera

De muren omsluiten bijna de hele omtrek; alleen aan de noordwestkant zijn ze opgenomen in het herenhuis en deels gesloopt. Vijf torens bewaakten het tracé: drie met een vierkante plattegrond en twee veelhoekige, op de tegenoverliggende hoeken. De hoofdroute loopt nog steeds van de laagste poort, in het noorden, omhoog naar de pieve, door nog drie poorten die drie eeuwen uitbreiding markeren.

Midden in het kasteel staat de kerk van Maria-Tenhemelopneming, romaans, met een blauw beschilderd plafond en een altaarstuk. In de veelhoekige toren bij de kerk is een lapidarium met oude vondsten ingericht.

Pievefavera bezoeken

Je bezoekt het dorp te voet, via de poorten in de muur. Loop je de Cammino Francescano, dan kom je er aan in de etappe vanuit Polverina, over een onverharde weg omhoog naar het kasteel, dat je door zijn hoge ligging al van ver ziet.

Waar ligt Pievefavera

Pievefavera ligt in de gemeente Caldarola, in de provincie Macerata, op de heuvel boven de zuidoever van het Lago di Caccamo. Onder het dorp, vlak bij de oever, liggen het archeologische terrein van de Romeinse villa en het Antiquarium.

In de omgeving van Pievefavera

Richting Caldarola kom je in Vestignano, al in 969 genoemd als bezit van de abdij van San Clemente a Casauria: het heeft een ronde toren en de stadsmuur uit de 14e eeuw bewaard, met de 13e-eeuwse kerk van San Martino net buiten de muren. Tijdens het verzet zat er in het dorp een commandopost van de partizanen.

In de andere richting daalt de route van de Cammino af naar Valcimarra, een klein dorp met een wasplaats en een bron op het pleintje, en gaat verder door het bos tot de rotskerk van de Madonna del Sasso.