Santa Maria delle Grazie (Montefortino)

De geschiedenis van Santa Maria delle Grazie

De bouw dateert uit 1647, het jaartal dat in de bovendorpel van de linker zijdeur is gegraveerd. Enkele families uit Montefortino namen het initiatief. Ze wilden een als wonderbaarlijk beschouwd beeld van de Maagd, dat in een bescheiden kapelletje bij een plaatselijke bron stond, aan de gelovigen tonen. Vandaar de tweede naam: Madonna van de bron.

Het ingangsportaal van travertijn is uit 1953 en volgt het vroegere model van zandsteen.

Wat je ziet in Santa Maria delle Grazie

De buitenkant is sober. De gevel heeft een portaal van travertijn en drie eenvoudige ramen. Boven de kerk rijst de achthoekige koepel met lantaarntje op.

Het interieur heeft een barok karakter, door het stucwerk en de olieverfschilderingen op de muur van Domenico Malpiedi, een kunstenaar uit San Ginesio. In de Verhalen van de Maagd en de vele heiligenfiguren herken je zijn hand. Het is werk uit de laatste jaren van zijn loopbaan. Deze versieringen zie je alleen als de kerk open is.

Santa Maria delle Grazie bezoeken

Na de schade door de aardbeving van 2016 bleef de kerk lang gesloten, dus ga voor vertrek na of het interieur toegankelijk is. Van buitenaf kun je de gevel en de koepel bekijken. Of de kerk open is, kun je navragen bij de gemeente Montefortino.

Door de ligging, op een paar passen van de Porta Santa Lucia, kun je de stop makkelijk combineren met een bezoek aan het historische centrum.

Waar ligt Santa Maria delle Grazie

De kerk staat in Montefortino, in Le Marche, buiten de stadsmuur, bij het openbare park. Ze ligt op een paar passen van de Porta Santa Lucia, een van de toegangen tot het dorp. Het centrum van het dorp ligt op 638 m hoogte.

In de buurt van Santa Maria delle Grazie

Voorbij de Porta Santa Lucia leiden de steegjes van het dorp naar de piazza Re Umberto I, met een weids uitzicht op de Monti Sibillini. In het hoge deel van het dorp staat de kerk San Francesco, waarnaast de franciscaner broeders zich in het midden van de 16e eeuw vestigden. In het Palazzo Leopardi is sinds 1996 de Pinacoteca civica Fortunato Duranti gevestigd. Tot de kunstwerken horen een tondo met de lijdende Christus van Perugino en drie panelen van Pietro Alemanno.

Langs de beek de Ambro ligt het heiligdom van Madonna dell'Ambro, een bedevaartsoord uit de 11e eeuw. Hoger leiden de Gole dell'Infernaccio naar de kluis San Leonardo al Volubrio, een makkelijk bereikbaar wandeldoel. Meer kerken in de streek staan op de pagina kerken in de Monti Sibillini.