Theater La Fenice in Amandola

De geschiedenis van het theater La Fenice

In Amandola zijn theatervoorstellingen al minstens sinds de 16e eeuw gedocumenteerd. Het ging om episodes uit de heilige teksten, zoals het lijden van Jezus, of om heiligenlevens. Volgens enkele documenten werd hier in 1588 de eerste voorstelling over de heilige Catharina opgevoerd. Er was een zaal voor voorstellingen in het palazzo pretoriale. Aan het eind van de 17e eeuw was er behoefte aan een groter gebouw dat paste bij de nieuwe manieren van opvoeren. Latere besluiten van de gemeenteraad en restauraties laten zien dat ook de bestuurders om het theater gaven.

De huidige vorm stamt vooral uit de 19e eeuw. In 1811 werd de toneelvereniging die het theater tot dan toe had beheerd, vervangen door een vereniging van eigenaren. Elke eigenaar betaalde zijn deel van de kosten en kreeg in ruil het gebruik van een loge, die aan het begin van het seizoen werd geloot. Na een reeks restauraties werd het theater geopend als "Teatro dei Sigg. Condomini La Fenice". In 1819 ontwierp architect Antonio Cecchi een uitbreiding met een voorbouw met de hal en een zaal erboven. In 1823 beschadigde de instorting van een dakspant boven het podium de decors, de machinerie en de decoraties. De restauratie volgde het jaar daarop, naar een ontwerp van Carlo Maggi.

In 1944 waren er Poolse troepen in het gebouw ondergebracht. Daarna werd de vereniging van eigenaren opgeheven en ging het eigendom over naar de gemeente. Het theater bleef daarna lang gesloten. Een restauratie die in 1991 begon, duurde jaren. De aardbeving van 2016 legde de activiteiten opnieuw stil.

Wat je ziet in het theater La Fenice

Wat de zaal kenmerkt, is de ellipsvormige plattegrond. Die volgt de vernieuwingen van de grote Italiaanse theaters van de 19e eeuw, zoals het Teatro dell'Aquila in Fermo. De drie rijen tellen 10 loges op de eerste rij en 11 op de tweede en de derde. Daarboven ligt een engelenbak in de vorm van een galerij met bogen en balustrades met spijlen. In totaal zijn er ongeveer 120 plaatsen.

De decoratie is geconcentreerd op het plafond. Bij het voortoneel zijn er stucwerken met guirlandes, putti en medaillons in neoclassicistische stijl met art-nouveau-invloeden. Je ziet er ook de allegorieën van de Komedie en de Muziek, en in het midden de figuur van de Muziek met daarboven de Genius. De maker is Vincenzo Pascucci uit Amandola. Pascucci schilderde ook de zaal. Het decor van Michelesi, een decorontwerper uit Ascoli, bleef onvoltooid.

Dat alles is op dit moment niet van binnen te zien.

Het theater La Fenice bezoeken

Het theater is niet te bezoeken. Het gebouw is onbruikbaar. De sluiting hangt samen met de aardbeving van augustus 2016. Het theater is een van de symbolische gebouwen waarvoor openbare wederopbouw is gepland, na de voormalige Casa del Fascio. Er is nog geen datum voor de heropening. Informeer voor je een reis plant bij de gemeente Amandola, die contactgegevens en nieuws publiceert.

In de zomer kun je kijken naar het Festival Ars Amando. Dat is een rondtrekkend evenement met voorstellingen op de pleinen en in de theaters van de gemeente.

Waar ligt het theater La Fenice

Het theater staat in het hoge deel van het dorp. De piazza Umberto I, de piazza alta, is het oude sociale en religieuze hart van Amandola; hier staat ook de torrione del Podestà. Tegenover de kerk van San Francesco daalt de via Roma af, een zeer steile straat. Bijna aan het eind van de helling ligt de Largo del Teatro, voor de ingang van het theater.

Amandola is een klein middeleeuws stadje op ongeveer 500 m hoogte, aan de oostkant van het Nationaal Park Monti Sibillini. Rond het plein worden de voorzieningen hersteld. In 2025 keurde de regionale conferentie het haalbaarheidsplan goed voor het herstel van de openbare voorzieningen in het historische centrum. De werkzaamheden gaan over de piazza Umberto I, de groenzones ernaast, de twee lanen met bomen en het parkeerterrein. Er kan dus wat overlast zijn in de buurt.

In de buurt van het theater La Fenice

Rond de piazza alta liggen de kerken en musea van het centrum. De kerk van Sant'Agostino, ook Heiligdom van Beato Antonio, dateert uit de 14e-15e eeuw. Ze heeft een gotisch portaal van Venetiaanse inspiratie en een klokkentoren die aan Pietro Lombardo wordt toegeschreven. De kerk van San Francesco heeft een portaal en fresco's aan de voet van de klokkentoren. In de kloostergang waren voor de aardbeving van 2016 het antropogeografisch museum en het museum van het boerenleven gevestigd. Na de aardbeving is het antropogeografisch museum verhuisd naar de voormalige 18e-eeuwse Collegiata, waar het zich nu presenteert als Museo del Paesaggio.

De kerken van de Beato Antonio en van San Francesco, met de kloostergang, vallen onder de wederopbouw na de aardbeving. Controleer of ze toegankelijk zijn voordat je ze in je route opneemt.

Buiten het dorp, op ongeveer 10 km, ligt de romaanse abdij van de Santi Ruffino e Vitale, in de middeleeuwen gesticht door benedictijnen, vlak bij de rivier de Tenna. Wie meer theaters in de streek wil vergelijken, kan de historische theaters van de Monti Sibillini bekijken, waaronder het theater della Vittoria in Sarnano en het gemeentelijk theater Giacomo Leopardi in San Ginesio.