Klooster van het Heilig Kruis (Sellano)

De geschiedenis van het klooster van het Heilig Kruis

De benedictijnen vestigden zich op een onbekend moment in het gebied van Sellano en bouwden er de kloosters San Nicola di Acqua Premuta, San Pietro in Tutorio en Santa Croce di Sterpare. Het klooster van Sterpare viel oorspronkelijk misschien onder de benedictijnse abdij van Sant'Eutizio.

Volgens de overlevering leerden enkele monniken van Toscaanse afkomst de bewoners ijzer bewerken en vijlen en raspen harden, om een bevolking in grote armoede een inkomen te geven. Volgens de legende kregen de monniken later spijt. Ze vreesden dat de inwoners van Sellano, eenmaal in het vak bekwaam, zich van het geloof zouden afkeren, en ze vervloekten wie met het werk meer verdiende dan nodig was om te leven.

Vanaf de 18e eeuw zijn er veel documenten bewaard. Sommige aanwijzingen wijzen op een oudere oorsprong van het ambacht: vanaf 1519 komt een smid met de naam mastro Petruccio di Ranaldo da Sellano voor in de documenten van de kerk van Santa Maria Maggiore in Spello.

Wat je ziet bij het klooster van het Heilig Kruis

Van het gebouw zijn geen intacte delen over. Je ziet alleen muurresten in het bos, wat er over is van het oude benedictijnse klooster. De waarde van de plek zit vooral in de geschiedenis en in de band met de traditie van de raspen.

Waar ligt het klooster van het Heilig Kruis

De ruïnes liggen in de plaats Sterpare, in de gemeente Sellano, in de provincie Perugia in Umbrië.

In de omgeving van het klooster van het Heilig Kruis

In Sterpare wordt in de kerk van de Madonna delle Grazie een houten beeld uit de 13e eeuw bewaard van de Madonna met Kind.

In de gemeente Sellano ligt Villamagina, een plaats die bekendstaat om de productie van vijlen en raspen. Dat werk is al sinds de 18e eeuw gedocumenteerd. In Sellano is ook een museum met documenten, beelden, voorwerpen en getuigenissen van dit ambacht.