Klimmen in de Monti Sibillini

Klimmen in de Monti Sibillini: wat je moet weten

In de Monti Sibillini zijn er twee soorten klimmen. De grote alpiene routes zijn lang en liggen in een afgelegen omgeving. Sportklimwanden, dus wanden die zijn uitgerust voor sportklimmen, zijn er weinig en ze zijn niet groot.

De alpiene wanden. Op de Pizzo del Diavolo is de route die de Direttissima met de Colletto en de Spigolo Bafile verbindt (D-, V-) een van de bekendste klassiekers van de Monti Sibillini. De naam herinnert aan Andrea Bafile, een alpinist uit de Abruzzen. De beklimming is lang en mag je niet onderschatten: de route eindigt niet op de top, en om terug te keren naar de bivakhut moet je een vrij lang stuk over de graat lopen. Op de Gran Gendarme van dezelfde Pizzo ligt To.Mi.Ca, een route met graad 7c in vrij klimmen. Ze werd tussen 2007 en 2011 geopend door Antonio Gialletti, Michele Belia en Carlo Baccarelli. De eerste vrije beklimming is van Gabriele Antonielli.

Op de Monte Vettore ligt Cheope Dyrecta, gewaardeerd met ED+, op een weinig bezochte wand. Op de noordwand van de Monte Bove loopt de route Alletto-Consiglio over ongeveer 850 m in 18 touwlengtes. Het is een zware beklimming: de schoorstenen kunnen nat of met ijzel bedekt zijn, ook laat in het seizoen, en de route verlaten kan je dwingen tot een noodbivak. Op de Bove ligt ook de zuidgraat van de Quinta Piccola, een klassieker op kalksteen met vertrek uit Frontignano di Ussita: controleer voor vertrek, tot 31 december 2026, op de kaart met verordeningen van het park of de aanloop door de gesloten stukken gaat.

De klimwanden. Het park heeft toestemming gegeven om routes uit te rusten op de klimwand van Collina, in de gemeente Montemonaco. Die keuze is gemaakt na een fauna-onderzoek dat tot dan toe geen broedende rotsvogels van belang voor natuurbehoud had gevonden. Collina en Valvasseto, allebei binnen het park, zijn uitgerust door een berggids. Ook de klimwand van Foce wordt door groepen klimmers bezocht.

Op de Monte Bicco (2.052 m) is een kleine plek, een rotsblok net onder de top. De rots is uitstekend en je klimt bijna altijd op plaat. Veel routes zijn 7-8 m lang, andere ongeveer 15 m, en maar een of twee halen 20 m. De aanloop is lang: vanuit Frontignano (1.342 m) reken je op ongeveer anderhalf uur en zo'n 700 m hoogteverschil. Tot 31 december 2026 zijn de paden van de ronde van de Monte Bove die vanuit Frontignano omhoog gaan echter ook voor wandelaars gesloten, op grond van verordening nr. 48 van 25 augustus 2026 van de gemeente Ussita. Op de westwand van de Gola dell'Infernaccio, bij Montefortino, zijn routes geopend zoals Pulè en Cercasi aderenza.

Regels en natuurbescherming. Het park regelt het klimmen waar gevoelige soorten voorkomen. Bij Colle Cupaie, aan de kant van Umbrië, is vastgesteld dat er een paartje slechtvalken broedt. Op de Monte Bove, waar de Apennijnse gems weer terugkeert, is klimmen beperkt tot bepaalde periodes. De voorschriften van het park voor de Bove leggen per gebied andere verbodsperiodes vast; ken de geldende regels voordat je vertrekt.

In Italië is het beroepsmatig lesgeven in klimtechnieken in de buitenlucht voorbehouden aan berggidsen en aan de scholen van de CAI.

Klimmen in de Monti Sibillini: wanneer gaan

Voor de hooggelegen routes loopt het seizoen van april tot oktober. Op de Quinta Piccola van de Monte Bove mag je bijvoorbeeld alleen in deze maanden klimmen. De periode is gekozen om de gemzen te beschermen, die in die maanden naar de schaduwkant trekken, de grote noordwand. De toegestane periodes voor de andere delen van de Bove zijn anders; controleer ze voor vertrek bij het park.

In de winter verandert de activiteit. Op de graten en in de goten van de hele bergketen klim je over sneeuw en ijs. Wil je naar de top van de Vettore, neem dan ijsbijl en stijgijzers mee; de Valle del Lago is gevaarlijk door lawines. Heb je liever toerski's, dan beschrijft de pagina over toerskiën in de Monti Sibillini de winterse beklimmingen.

Ook de klimwanden van Umbrië, buiten de grens van het park, zijn vooral winterwanden, maar je kunt er in elk seizoen klimmen. In de Monti Sibillini kunnen kou en sneeuw aan de voet het klimmen onaangenaam maken, ook op dagen die goed lijken, vooral rond de 2.000 m van de Monte Bicco.

Klimmen in de Monti Sibillini: praktische tips

In de Monti Sibillini kan de wind heel hard waaien en het weer slaat snel om. Controleer voor een lange route de weersverwachting. Het helpt ook om de tijd voor de terugweg te berekenen, die lang kan zijn, zoals bij de Spigolo Bafile.

Voor alpiene routes heb je bergervaring nodig. Heb je die niet, ga dan met een berggids. De pagina Begeleide wandeltochten en gidsen in de Monti Sibillini legt uit hoe je er een vindt. Wil je de technieken leren, wend je dan tot berggidsen of de scholen van de CAI.

Informeer je op de Monte Bove altijd over de regels van het Nationaal Park Monti Sibillini voordat je vertrekt. De regels kunnen ook gelden voor de aanloop en de terugweg.

Bij slecht weer kun je terecht op de kunstmatige klimmuren en in de indoorhallen van de verenigingen van de Federazione Arrampicata Sportiva Italiana, die actief zijn in Le Marche. Meer ideeën vind je op de pagina Wat te doen in de Monti Sibillini.