Hoogvlaktes in de Monti Sibillini
De vlakten rond Castelluccio di Norcia zijn het bekendste stelsel van hoogvlaktes in de Monti Sibillini. De Piana di Castelluccio heeft een oppervlakte van ongeveer 15 km² en bestaat uit de Pian Grande, de Pian Piccolo en de Pian Perduto. Het dorp ligt niet op de vlakte, maar op een rotsuitloper boven de Pian Grande. Het ligt op een heuvel op 1.452 meter hoogte.
De vlakte is een karstbekken, waarschijnlijk de bodem van een meer dat in de loop van de eeuwen is leeggelopen via natuurlijke slikgaten in de kalkbodem. Wat overblijft is een ongewoon regelmatig en vlak oppervlak, zeldzaam in het landschap van de Apennijnen. Andere hoogvlaktes van de Sibillini hebben een eigen pagina, hieronder aangegeven.
De plekken
6 resultaten
Forca di PrestaBergpas · Arquata del Tronto
Piano Grande van CastelluccioGids- Pian PiccoloGids
Pian PerdutoGids- Piani di Ragnolo en Pizzo MetaGids
- Piano dei PantaniGids
Geen resultaten met deze filters.
Op de kaart
Punten uit de database van de site. Kaart © OpenStreetMap contributors · Protomaps.
Hoogvlaktes in de Monti Sibillini: de kaart
De kom van Castelluccio is niet één hoogvlakte, maar een geheel van drie aparte vlakten. De Pian Grande en de Pian Piccolo liggen in de provincie Perugia, in Umbrië. De Pian Perduto ligt in de provincie Macerata, in Le Marche.
De Pian Piccolo is een grensvlakte die de Pian Grande met het dorp Castelluccio verbindt. Hij ligt aan de weg die naar Forca di Presta klimt. De Pian Perduto is de enige van de drie die in Le Marche ligt.
Naast deze drie zijn er aparte pagina's over de Piani di Ragnolo en de Pizzo Meta en over de Piano dei Pantani.
Hoogvlaktes in de Monti Sibillini: de mooiste plekken
Pian Grande. Dit is de grootste vlakte en ze staat op de meeste foto's van de streek. Hoe je er komt, wanneer je gaat en wat je kunt verwachten, lees je op de pagina over de Piano Grande van Castelluccio.
Pian Piccolo. Hij is iets besloten dan de Pian Grande. Kenmerkend is de Macchia Cavaliera, een beukenbos dat aan de houtkap van vroeger is ontsnapt. Een wandelroute over de Pian Piccolo kost een paar uur lopen en is makkelijk tot gemiddeld. Onderweg kom je uitzichten en een karstslikgat tegen. De paden staan beschreven op de pagina over de Pian Piccolo.
Pian Perduto. De naam herinnert aan de slag bij Pian Perduto, uitgevochten op 20 juli 1522 tussen de legers van Visso en Norcia om de controle over de akkergrond. Hier ligt de Stagno Rosso (rode poel), tussen 38 en 43 meter breed en hooguit 1 meter diep. Informatie en routes staan op de pagina over de Pian Perduto.
Andere hoogvlaktes. De Piani di Ragnolo en de Pizzo Meta en de Piano dei Pantani hebben elk een eigen pagina, met informatie over de toegang en de paden.
Hoogvlaktes in de Monti Sibillini: tips voor je bezoek
De bloei. Tussen eind mei en half juli bedekt de vlakte zich met een tapijt van kleuren dat bekendstaat als de "Fioritura" (de bloei). Grote velden klaprozen wisselen af met velden margrieten. De bloei van de linzen, eind juni, is het meest gewaardeerde moment, maar de plek wordt in alle seizoenen bezocht. Controleer voor vertrek het weer.
De winter. In de winter wordt de Pian Grande een witte, winderige woestijn. Op de Pian Piccolo zijn tochten met sneeuwschoenen aangeboden. Tot de aanbevolen uitrusting voor een daarvan horen waterdichte wandelschoenen, een windjack, een wollen muts, handschoenen en water.
Fotografie. Voor landschapsfoto's van de Pian Piccolo is het advies te fotograferen van eind van de ochtend tot zonsondergang, voor een goede belichting.