Bezienswaardigheden in Caldarola

Bezienswaardigheden in Caldarola: de kaart

De belangrijkste plekken in het centrum liggen op korte afstand van elkaar. De Collegiata di San Martino staat aan de oostkant van de Piazza Vittorio Emanuele II. Aan hetzelfde plein ligt het heiligdom Santa Maria del Monte. Vanaf hier klimmen vier straten naar de burcht, haaks op de gevel van het gemeentehuis. De kerk Santi Gregorio e Valentino staat in de Via Pallotta.

De gemeente bestaat niet alleen uit de hoofdplaats. De kernen zijn Bistocco, Croce, Pievefavera, Valcimarra en Vestignano. De route "Le vie dei castelli" (de wegen van de burchten) heeft vijf etappes: Castello Pallotta, Kasteel van Vestignano, Castello di Croce, Castello di Pievefavera en Castello di Valcimarra. De route loopt door heuvels en over rustige paden.

Bezienswaardigheden in Caldarola: wat je niet mag missen

Castello Pallotta. Dit is het bekendste monument van het dorp. Het werd in de tweede helft van de 9e eeuw gebouwd op de hellingen van de heuvel Colcù. Van 1240 tot 1434 was het van de Da Varano uit Camerino, daarna ging het over naar de Maurizi uit Tolentino en vervolgens naar de Pallotta, die er sinds 1450 wonen. Tegen het eind van de 16e eeuw verbouwde kardinaal Evangelista Pallotta het tot een zomerverblijf in renaissancestijl, als bewijs van het aanzien van een familie die vier kardinalen telde.

De burcht heeft nog de muren, de Guelfische kantelen, de weergangen en de ophaalbrug. In 1885 liet graaf Desiderio Pallotta restauraties uitvoeren aan de cassero (de versterkte kern), de noordtoren, de Guelfische kantelen, de ophaalbrug en de weergangen. Bij de ruimtes horen een koetsenzaal, de zadelkamer, een wapenzaal en de koninklijke vertrekken, met doeken, beelden, fresco's en historisch meubilair. Verschillende kamers met een houten plafond hebben een hoge fries van de schilderschool van Caldarola, die van de De Magistris. Enkele panelen vertellen over de komst van paus Clemens VIII naar het dorp. De paus logeerde in 1598 in de burcht. Bij de beroemde bezoekers waren ook kardinaal Casimirro in 1644 en Christina van Zweden in 1666. In het park van de burcht en in de straten van het centrum staan honderdjarige bomen.

Over de huidige toestand moet duidelijk gezegd worden dat de burcht zwaar beschadigd is door de aardbeving van 2016. De Torre del Cassero was al beschadigd door de schok van 24 augustus. Die van 30 oktober veroorzaakte een gevaarlijke torsie, waardoor een ingewikkelde versteviging nodig was. Nu is de burcht tijdelijk gesloten voor de restauratie na de aardbeving. Muren, weergangen, ophaalbrug en kantelen bleken wel goed bewaard. Je bekijkt de burcht dus vooral van buiten en vanuit het dorp. Of het interieur open is, moet je actueel nagaan.

Collegiata di San Martino. De kerk werd in 1590 ingewijd met een bul van Sixtus V, kreeg de titel van collegiata insigne en is de belangrijkste kerk van Caldarola. Met haar klokkentoren kijkt ze van bovenaf uit over het hele dorp. Binnen zijn drie schepen met een koor, en elk zijschip heeft drie kapellen. Achter in het koor wordt het hoogaltaar omlijst door twee gecanneleerde zuilen met korinthisch kapiteel. Volgens de legende werden ze uit de tempel van Jeruzalem naar Rome gebracht en daarna door kardinaal Pallotta naar Caldarola overgebracht.

Het priesterkoor was tegen 1594 volledig versierd door Simone de Magistris, met schilderijen op doek, fresco's en stucwerk. De aardbeving van 1799 verwoestte dit werk en er zijn alleen tekeningen van over. Nu is de collegiata tijdelijk gesloten door de aardbeving van 2016. Op de feestdag van de beschermheilige, 11 november 2016, haalde de brandweer de kunstwerken uit de kerk. Daaronder was het altaarstuk "Transito di San Martino" (de dood van de heilige Martinus) van De Magistris.

Heiligdom Santa Maria del Monte. Het staat aan de Piazza Vittorio Emanuele II, tegenover de collegiata. Het werd tussen 1770 en 1780 gebouwd op de plaats van een kerkje uit de 15e eeuw, verbonden met de broederschap van de Madonna del Monte, die in 1448 werd gesticht door de zalige Francesco Piani uit Caldarola. Het ontwerp is van Pietro Augustoni en is een voorbeeld van laatbarok. De gevel heeft drie verdiepingen en een dubbel fronton. De hoge klokkentoren eindigt in een piramide op een zeshoekige basis. Binnen is één schip met zijkapellen. De muurversieringen en het stucwerk zijn heel rijk, vooral rond het hoogaltaar. Hier wordt het heilige beeld van de Madonna del Monte bewaard, werk van de schilder Lorenzo d'Alessandro uit San Severino, gemaakt rond 1491.

Na de aardbeving van 1997 werd het heiligdom gesloten omdat het onbruikbaar was. De restauraties brachten daarna het stucwerk weer aan het licht en gaven de kerk haar uiterlijk terug, maar na de aardbeving van 2016 is het heiligdom opnieuw onbruikbaar: ga voor je bezoek na of het open is.

Kerk Santi Gregorio e Valentino. Het is een gebouw met één schip, zijkapellen en een priesterkoor. Het hoogaltaar is van beschilderd en verguld hout en bevat het doek van de twee heiligen aan wie de kerk gewijd is. Kardinaal Evangelista Pallotta liet de kerk bouwen in de eerste jaren van de 17e eeuw, misschien op de ruïnes van de kerk San Gregorio della Vigna, die tegen het eind van de 8e eeuw door de Longobarden was gesticht.

Gemeentelijk theater. Het is een van de 23 historische theaters van de provincie Macerata.

Musea en Pievefavera. Naast de kerken en de burcht heeft het dorp twee musea. Dat zijn het Museo civico L'Arte della Resistenza (over het verzet) en het Museo di Arte Povera Contadina (boerenleven), gewijd aan Luigi Fagianella. Beide staan bij de attracties van het dorp, samen met het antiquarium en het dorp Pievefavera.

Simone de Magistris. Om de kunst van Caldarola te begrijpen heb je de naam van een plaatselijke schilder nodig. Simone de Magistris (1538-1613) werd hier geboren en wordt historisch geplaatst tussen Lorenzo Lotto en El Greco. Hij werd onder meer herontdekt dankzij een grote tentoonstelling die Vittorio Sgarbi in 2007 organiseerde.

Bezienswaardigheden in Caldarola: tips voor je bezoek

Het centrum bezoek je te voet en de meest natuurlijke volgorde begint op de Piazza Vittorio Emanuele II. Vandaar kun je de gevel van de collegiata en het heiligdom bekijken en daarna langs een van de vier straten naar de burcht klimmen. De twee barokke kerken staan op het hoofdplein bijna precies tegenover elkaar.

De nuttigste tip gaat over de staat van de gebouwen. Collegiata en burcht liepen zware schade op door de aardbeving van 2016, en de interieurs zijn mogelijk niet toegankelijk. Recent bleek de wederopbouw van de kerkgebouwen in de gemeente achter te lopen: behalve voor de kerk San Martino en die van Vestignano waren nog geen ontwerpers benoemd. Controleer voordat je je dag plant welke plekken open zijn.

Heb je meer tijd, dan kun je de kernen verkennen via "Le vie dei castelli" (Vestignano, Croce, Pievefavera en Valcimarra). Caldarola ligt ook aan de Via Lauretana. Op de route Assisi-Loreto loopt de pelgrimsweg verder naar Caldarola en komt dan via Belforte del Chienti in Tolentino. In de 19e eeuw, in de tijd van de Grand Tour, kozen veel Franse reizigers Valcimarra als pleisterplaats.

De beschermheilige van Caldarola is San Martino (de heilige Martinus) en zijn feest valt op 11 november. Wil je meerdere dagen blijven, dan kun je de pagina's over overnachten, eten en streekproducten van het dorp raadplegen.