Cookievoorkeuren

Kies welke cookies u accepteert. Uw keuze geldt 6 maanden en u kunt die altijd wijzigen. Cookiebeleid

Technische cookies

Altijd actief

pll_language onthoudt de taal (1 jaar); sg_consenso bewaart uw cookiekeuze (6 maanden). Ze zijn nodig om de website te laten werken en vereisen geen toestemming.

Google Analytics 4, van Google Ireland Limited, verzamelt gegevens over bezoeken (bekeken pagina's, apparaat, globale locatie) voor statistieken over het gebruik van de website. Het plaatst de cookies _ga en _ga_<code>, die tot 2 jaar bewaard blijven. Het is alleen actief met uw toestemming.

De kalender van GetYourGuide, van GetYourGuide Deutschland GmbH, toont data en prijzen van ervaringen en registreert boekingen via deze website. Hij plaatst de cookie visitor_id (tot 13 maanden) en een technische cookie van Cloudflare (30 minuten) en laadt een lettertype van Google Fonts. Zonder toestemming ziet u in plaats van de kalender een link naar GetYourGuide.

Mtb helm

Witte mountainbikehelm aan het stuur van een fiets, naast een onverharde weg in de bergen

Een mtb helm kies je op basis van het soort tochten: open, licht en geventileerd voor ritten over onverharde wegen en paden, meer bedekkend voor enduro, integraal voor downhill. Welk model het ook wordt, twee dingen gaan voor alles: het keurmerk EN 1078 en een maat die precies past, want een helm die op je hoofd beweegt, beschermt weinig.

In Italië is een fietshelm niet wettelijk verplicht, niet op gewone fietsen en niet op elektrische fietsen, en ook niet voor minderjarigen (stand van mei 2025). Hij blijft wel altijd aanbevolen: volgens het Zwitserse bureau voor ongevallenpreventie halveert een helm bij een ongeluk het risico op hoofdletsel.

Mtb helm: hoe kies je

Een mountainbikehelm verschilt van een racefietshelm door een paar constructiedetails: hij heeft een klep, die beschermt tegen de zon en tegen vuil dat de wielen opwerpen, hij heeft minder ventilatieopeningen, een buitenlaag die bestand is tegen modder, zand en stof en een langer achterstuk, om het achterhoofd te beschermen. Binnen deze familie zijn er vier types.

Open helm voor cross country en trail. Dit is de lichtste, met veel ventilatieopeningen, bedoeld voor lange wedstrijden en langdurig gebruik. Hij bedekt het onderste deel van het gezicht niet.

Endurohelm. Die heeft een vergelijkbare vorm, maar bedekt slapen en achterhoofd beter. Hij is zwaarder en beschermt meer, heeft een grotere klep en ruimte voor een goggle.

Integrale endurohelm. Die combineert de lichtheid van de open helm met de bescherming van een integraalhelm, met goede ventilatie. Sommige modellen hebben een afneembare kinbeschermer, die je op klimmen afhaalt.

Integrale downhillhelm. Die biedt het hoogste beschermingsniveau en is gemaakt voor harde klappen: hij lijkt op een motorhelm en beschermt ook gezicht en kaak. Hij wordt aanbevolen voor de zwaarste disciplines, zoals downhill en bikeparks.

Kort gezegd: de open helm, lichter en beter geventileerd, past bij minder zware tochten; de integraalhelm wordt aanbevolen voor enduro, downhill en bikeparks.

Mtb helm: waar let je op

Keurmerk. De helm moet de code CE EN 1078 hebben, meestal op het etiket dat aan de kinriem is genaaid. Dat is de norm die verplicht is voor fietshelmen die in Europa worden verkocht, en hij geldt ook voor skateboard en skeeleren. Bijna alle helmen in de handel voldoen eraan, maar controleer het toch. De norm houdt alleen rekening met klappen loodrecht op het oppervlak van de helm, terwijl de klap bij de meeste valpartijen schuin is.

Bescherming tegen schuine klappen. Daarom hebben veel helmen een systeem dat de draaiing van het hoofd afzwakt. Een daarvan is MIPS, een beweeglijke binnenlaag onder de schaal, die bij een val een deel van de rotatie-energie opvangt. Het Zwitserse bureau voor ongevallenpreventie raadt aan altijd een helm met zo’n systeem te kiezen.

Constructie. Een helm bestaat uit een harde buitenschaal, van polycarbonaat of een andere kunststof, en een binnenschaal van geëxpandeerd polystyreen, die de klap opvangt door te vervormen. Daarom is hij gemaakt om maar één klap te weerstaan: eenmaal vervormd beschermt hij niet meer.

Maat. Meet de omtrek van je hoofd op het breedste punt, net boven de oren, en vergelijk die met de tabel van de fabrikant: de maten worden aangegeven als bereik in centimeters en verschillen per merk. Sommige helmen hebben een verstelling waarmee je ze drie of vier centimeter wijder of nauwer maakt. Een te grote helm kan bij een val van je hoofd schieten, een te kleine draagt onprettig.

Ventilatie. Goede ventilatie voorkomt dat je hoofd oververhit raakt en laat zweet verdampen. Het aantal ventilatieopeningen telt, maar ook de manier waarop de lucht binnenin circuleert.

Gewicht. Open helmen wegen van ongeveer 200 gram tot bijna een kilo; integraalhelmen zijn zwaarder. Meer gewicht betekent meestal meer bescherming, maar een te zware helm vermoeit nek en schouders.

Klep en goggle. Gebruik je een goggle, controleer dan of die bij de helm past: bij sommige modellen is de klep verstelbaar en laat hij ruimte voor de bovenrand van de goggle.

Mtb helm: praktische tips

Pas hem voordat je hem koopt. De helm moet goed aansluiten zonder te knellen en zonder te schuiven. Eenmaal afgesteld moet hij blijven zitten, ook als je je hoofd plotseling draait of krachtig voor- en achteruit beweegt.

Stel hem in de juiste volgorde af. Draai eerst het wieltje achteraan aan, tot de helm niet meer beweegt, zelfs met open kinriem. De voorrand hoort twee vingers boven de neuswortel. De zijriemen moeten net onder het oor samenkomen. Tussen kinriem en kin moet ruimte blijven voor een of twee vingers. Draag de helm altijd met gesloten riem.

Vervang hem na een klap. Na een val waarbij de helm geraakt is, moet je hem vervangen, ook als je geen schade ziet: de binnenschaal kan vervormd zijn. Dat geldt ook als de binnenschaal gekrast of doorboord is.

Houd je aan de levensduur die de fabrikant opgeeft. Ook zonder klappen gaan de materialen na verloop van tijd achteruit. Controleer regelmatig alle onderdelen en volg de aanwijzingen van de fabrikant over de levensduur; één merk raadt bijvoorbeeld aan de helm minstens om de vijf jaar te vervangen.

Ga er zorgvuldig mee om. Maak hem schoon met water en zeep: oplosmiddelen kunnen de schaal beschadigen. Laat hem niet vallen, en houd hem uit de buurt van bijtende vloeistoffen.

Monteer er geen accessoires op. Lampen en camera’s op de schaal worden afgeraden: om te beschermen moet de helm kunnen glijden over het oppervlak waarop hij terechtkomt.

Kies een opvallende kleur. Felle kleuren en reflecterende elementen helpen je zichtbaar te zijn in het verkeer.

Voor de rest van je uitrusting kun je beginnen bij de pagina Wandeluitrusting voor de bergen, met de gidsen over bergkleding en gps en navigatie bij het wandelen. Wil je weten waar je kunt fietsen, dan is er de pagina over mountainbiken in de Monti Sibillini.

Veelgestelde vragen

Is een helm verplicht bij het mountainbiken?

In Italië is een fietshelm niet wettelijk verplicht, niet voor volwassenen en niet voor minderjarigen, en ook niet op elektrische fietsen (stand van mei 2025). Hij is wel altijd aan te raden: bij een ongeluk halveert hij het risico op hoofdletsel.

Hoe kies je de maat van een mtb helm?

Meet de omtrek van je hoofd op het breedste punt, net boven de oren, en vergelijk die met de tabel van de fabrikant, want de maten verschillen per merk. De juiste mtb helm sluit aan zonder te knellen en blijft zitten, ook als je je hoofd schudt.

Wat betekent MIPS bij een fietshelm?

MIPS is een systeem voor bescherming tegen schuine klappen: een beweeglijke binnenlaag, onder de schaal, vangt bij een val een deel van de rotatie-energie op en vermindert de draaiing van hoofd en nek. De norm EN 1078 houdt alleen rekening met loodrechte klappen, terwijl veel valpartijen schuine klappen geven.

Wanneer moet je een mtb helm vervangen?

Vervang de helm na een val waarbij hij een klap heeft gekregen, ook als hij heel lijkt, want hij is gemaakt om maar één klap te weerstaan. Vervang hem ook als de binnenschaal gekrast of doorboord is en in elk geval volgens de levensduur die de fabrikant opgeeft.