Guerin Meschino: de legende

Guerin Meschino: wat je moet weten over de legende

Het verhaal in het kort. Guerino is een ridder aan het hof van Constantinopel. Ze noemen hem "meschino" (de ongelukkige) omdat hij zijn ouders niet kent, en daarom gaat hij op zoek naar zijn afkomst. Hij reist door een groot deel van de toen bekende wereld en verricht heldendaden. Op een gegeven moment vertelt een oude wijze man hem dat er midden in Italië nog een Sibille leeft, de enige die zijn vragen kan beantwoorden.

In het vijfde boek komt Guerino in de Monti Sibillini, die toen Monti di Norcia heetten. Vanuit Norcia vertrekt hij naar de Grotta della Sibilla om de naam van zijn ouders te vragen. Het verhaal is bewaard in acht boeken.

Het onderaardse rijk. Het hof van de Sibille is een wereld van genoegens, maar heeft een donkere kant. De bewoners veranderen elke vrijdag om middernacht in slangen en andere monsterlijke wezens. Om middernacht op zaterdag krijgen ze hun menselijke vorm terug. De Sibille houdt Guerino vast en probeert hem tot zonde te verleiden.

De held dringt er meermaals op aan iets over zijn afkomst te horen, maar krijgt alleen weigeringen. Als er bijna een jaar voorbij is, de termijn waarna je die wereld niet meer kunt verlaten, komt hij de grot uit. Daarna gaat hij naar Rome om de paus om vergeving te vragen. In de roman heet de tovenares ook de fee Alcina, een naam die in de Sibillini nog vaak voor de Sibille wordt gebruikt.

Auteur en tekst. Andrea da Barberino was een Toscaanse letterkundige uit Barberino Val d'Elsa, geboren rond 1370 en overleden na 1431. De hoofdpersoon heeft per uitgave een andere naam: Guerino, Guerrino, Guerin of Guerrin. Het werk circuleerde lang als handschrift. De eerste gedrukte uitgave verscheen op 21 april 1473 in Padua.

Het verhaal kreeg ook te maken met de kerkelijke censuur. Een Venetiaanse uitgave uit 1785, die in veel moderne edities is herdrukt, schrapte elke verwijzing naar de Apennijnse Sibille en verving haar naam door omschrijvingen als "incantatrice" (betoveraarster).

De vergelijking met La Sale. De Guerin Meschino is een van de twee teksten die het beeld van de Sibille bepalen zoals dat nu bekend is. De andere is Het paradijs van koningin Sibilla van Antoine de La Sale, uit 1420. De beschrijving van het hof lijkt in beide boeken sterk op elkaar. Meer lees je op de pagina over Antoine de La Sale en het paradijs van koningin Sibilla.

Culturele echo's. De legende van de Meschino lijkt op die waaruit Richard Wagner zijn opera over Tannhäuser haalde. In de omgangstaal betekent de "giro del Meschino" (de omweg van de Meschino) een omslachtige weg naar een resultaat. De andere wezens uit de onderwereld komen aan bod op de pagina over feeën en necromanten van de Sibillini. Het volledige overzicht van de verhalen staat op de pagina legenden van de Monti Sibillini.

Waar het verhaal in het landschap ligt. De grot van de Sibille opent zich onder de top van de Monte Sibilla, aan de kant van Montemonaco. Volgens de traditie klom Guerino via een hooggelegen pad. Dat begint bij een steil rotszadel onder de "Corona" van de Sibilla en daalt af naar de Gole dell'Infernaccio.

De grot is nu niet te bezoeken. De ingang stortte in de 20e eeuw in, mede door pogingen om hem met explosieven open te breken, en de grot is ontoegankelijk gebleven. Op de wandelroute kom je bij de resten van de ingang, aangegeven als versperde grot.

Guerin Meschino: de plekken uit het verhaal nu

Het verhaal kun je het hele jaar lezen en uitdiepen. Om over de plekken uit het verhaal te lopen, is de periode van de zomer tot de herfst geschikt.

In het voorjaar kan er hoog nog sneeuw liggen. Ook eind april kan de kom waar de ingang van de grot lag onder de sneeuw liggen.

In de zomer kan het verkeer op de onverharde weg naar de Rifugio Sibilla, het startpunt van de wandeling, beperkt zijn. In dat seizoen rijdt er een pendelbus naartoe. Informeer vooraf hoe de pendeldienst werkt en hoe de weg erbij ligt.

Guerin Meschino: praktische tips

De wandeling langs de plekken van de Meschino. De meest directe route naar de grot is de rondwandeling over de Monte Sibilla. Het is een rondwandeling van ongeveer 12 km, met ongeveer 710 m stijging. Reken op 4 tot 5 uur lopen. De moeilijkheidsgraad is EE, voor ervaren bergwandelaars, en de route is aan te raden als je veel bergervaring hebt.

Start en route. Het pad begint bij de Rifugio Sibilla, op ongeveer 1.540 m hoogte. Vanuit Montemonaco volg je de weg naar de Gole dell'Infernaccio en dan de onverharde weg naar de berghut. Heen volg je CAI-pad 155 over de zuidwestelijke kam tot de "Corona", een rotsband met kettingen. Iets verder liggen de resten van de grot en dan de top van de Monte Sibilla, op 2.173 m. Terug daal je af via CAI-pad 156 over de westkam, tot de onverharde weg bij de berghut.

Pendelbus of te voet omhoog. In de zomer kun je de pendelbus vanuit Montemonaco naar de berghut nemen. Je kunt ook te voet over de onverharde weg omhoog. Dat maakt de route flink langer, zowel in afstand als in hoogteverschil.

Wat je moet weten voor vertrek.

• De route loopt grotendeels over de kam. Ze is af te raden als je last hebt van hoogtevrees.
• Voor de klim naar de "Corona" moet je de ketting als steun gebruiken.
• Het stuk met treden dat van de top afdaalt naar de Cima Vallelunga is op sommige stukken geëxponeerd, en de losse stenen op de rotsplaten maken het glad.
• Onderweg is er geen water, en de helling ligt de hele dag in de zon. Neem genoeg water mee.
• Na de aardbeving van 2016 is de Rifugio Sibilla lang gesloten geweest. Neem je eigen eten mee en informeer vooraf naar de toestand van de weg en de berghut. Zoals bij elke bergwandeling is het handig om voor vertrek het weer te controleren.