Legenden van de Monti Sibillini

Legenden van de Monti Sibillini: wat je moet weten

De Apennijnse Sibille. De Apennijnse Sibille staat ook bekend als Sibilla Picena of Sibille van Norcia en leeft sinds de middeleeuwen in de verbeelding. In de klassieke traditie is er geen spoor van haar: ze verschijnt bijna plotseling in de middeleeuwen, juist in deze streek. De eerste geschreven bronnen stammen uit de late middeleeuwen. In de middeleeuwen waren de Sibillini het doel van tochten van heiligen en avonturiers, necromanten en ridders, die haar grot opzochten.

De grot, ook wel feeëngrot genoemd, ligt op ongeveer 2.150 m hoogte, vlak bij de top van de Monte Sibilla. De voorhal is tussen 1953 en 1968 definitief ingestort: je kunt er nu niet in en te voet bereik je alleen de plek van de ingang.

De feeën. In de lokale traditie van Montemonaco zou de Sibille een goede fee zijn, wier dienstmeisjes naar het dal afdaalden om de mensen te leren spinnen en weven of om tijdens de feesten met de jongeren uit de streek te dansen. Andere verhalen over de feeën en de necromanten staan op de pagina feeën en necromanten van de Sibillini.

Guerin Meschino. De ridderroman Guerin Meschino werd rond 1410 geschreven door Andrea da Barberino. Het verhaal speelt in het jaar 824. Guerino is een ridder aan het hof van Constantinopel, "meschino" (de ongelukkige) genoemd omdat hij zijn ouders niet kent, en hij reist door Europa op zoek naar zijn afkomst. In Norcia vertrekt hij naar de Grotta della Sibilla om haar de namen van zijn ouders te vragen.

In het verhaal ontvangen drie meisjes de ridder bij de grot en brengen ze hem naar de Sibille. De Sibille probeert hem tot zonde te verleiden, maar hij weerstaat elke verleiding. De onderwereld is niet helemaal idyllisch: elke vrijdag om middernacht veranderen de bewoners in slangen en andere monsterlijke wezens, en om middernacht op zaterdag worden ze weer normaal. Na bijna een jaar verlaat Guerino de grot en gaat hij naar Rome om de paus om vergeving te vragen. Onder de herders van deze streek werd de roman veel gelezen.

Antoine de La Sale. Het verhaal van de Franse reiziger is een reisdagboek. In Antoine de La Sale en het paradijs van koningin Sibilla lees je dat hij de grot in mei 1420 bezocht en een nauwkeurige beschrijving achterliet van de omgeving en de voorhal van de grot. De tekst is opgedragen aan hertogin Agnes van Bourgondië. Antoine beschrijft de route naar de berg van de Sibille precies. Van de vesting van Montemonaco tot de ingang van de grot geeft hij negen mijl op. Een deel van de weg ging hij te paard, vergezeld door Giovanni Sora, een arts uit Montemonaco.

Het dagboek vertelt ook het verhaal van een Duitse ridder en zijn schildknaap. Ze werden ontvangen aan het hof van de Sibille en bleven er bijna een jaar tussen verfijnde genoegens; toen ontdekten ze gedaanteverwisselingen in dieren, het werk van de duivel, en besloten ze te vertrekken. In Rome wilde de paus hun niet meteen absolutie geven. Het dagboek van Antoine en de roman van Andrea da Barberino zijn de twee teksten die het beeld van de Sibille hebben bepaald zoals dat nu bekend is. Volgens veel filologen is de legende van de Sibille de belangrijkste bron van de Duitse Tannhäuser-legende, die veel overeenkomsten heeft met het verhaal van Guerino.

Het Lago di Pilato. Het meer ligt op de Monte Vettore, in het Nationaal Park Monti Sibillini, op 1.941 m hoogte. Het hoort bij de gemeente Montemonaco, wordt "het meer met de bril" genoemd vanwege de vorm van de twee verbonden bekkens, en is het enige natuurlijke meer van Le Marche. Over de dood van Pilatus bestaan verschillende versies. In de ene werd zijn lichaam in een zak gestopt en op een kar met buffels gezet die vrij mochten rondzwerven. In een andere vroeg Pilatus als laatste wens om zijn lichaam op een ossenkar te leggen, die het tot de top van de Vettore sleepte.

De plek had een onheilspellende naam. Vanaf de 13e eeuw gold het meer als een plek van heksen en necromanten. De toegang was lang verboden en rond het bekken werden droge stapelmuren opgetrokken. Een andere traditie ziet het als het meer Avernus, waarlangs je de onderwereld zou binnengaan. Het volledige verhaal staat op de pagina over de legende van het Lago di Pilato.

Legenden van de Monti Sibillini: de plekken van de legendes nu

In de legenden kun je je het hele jaar verdiepen, want ze leven in de verhalen en de teksten die ze hebben vastgelegd. Om de plekken te zien telt het seizoen wel. Het Lago di Pilato en de grot van de Sibille bereik je alleen te voet: het meer ligt tussen steile wanden en is alleen met een bergwandeling te bereiken. Van de plek van de grot, waarvan de ingang is ingestort, is alleen de toegang te voet over.

Ook het uiterlijk van het meer verandert: als er veel water is, vormt het verbonden meertjes in de vorm van een bril. Controleer voor vertrek het weer en de toestand van de paden.

Legenden van de Monti Sibillini: praktische tips

In de voetsporen van Guerino. De route van het Park "Sui passi del Guerrin Meschino" (in de voetsporen van Guerrin Meschino) is 13.700 m lang, duurt heen ongeveer 4 uur en 40 minuten en heeft moeilijkheidsgraad EE, voor ervaren bergwandelaars. Ze begint in Castelluccio (Capanna Ghezzi), gaat via Colle Abieri en Palazzo Borghese en eindigt in Foce. Ze volgt een deel van de weg die Guerino van Norcia naar de Monte Sibilla zou hebben afgelegd.

Naar het Lago di Pilato. Je kunt vertrekken aan de kant van Le Marche, vanaf de Forca di Presta, een bergpas in de gemeente Arquata del Tronto. Daarvandaan volg je de route naar de top van de Monte Vettore. Voorbij de berghut Tito Zilioli daal je links af naar het dal van het meer.

Respecteer het meer. In het Lago di Pilato is zwemmen verboden, en ook dichter bij de oevers komen dan de grens van het hoogste waterpeil. In het meer leeft de chirocefalo del Marchesoni, een piepklein roodachtig kreeftachtig diertje dat alleen hier voorkomt. Loop je rond het meer, blijf dan zo ver mogelijk van de oever om de eitjes van het diertje niet te vertrappen.

Vertrek vanuit Montemonaco. Montemonaco is het vertrekpunt voor de grot: in het dagboek van Antoine begint het pad bij het kasteel van het dorp. Informeer voor je naar de grot klimt naar de toegang, want de aardbeving van 2016 heeft sporen nagelaten in het gebied (zie geschiedenis en cultuur van de Monti Sibillini voor het algemene beeld).